Arayan Mevlasınıda Bulur Belasınıda..

Perşembe, Temmuz 28

Öncesinin sonrası..

Kaç gündür dinleyip dinleyip duruyorum bu şarkıyı.!
Elif'i hatırlatıyo bana biliyomusun? Elif çok iyiydi aslında ama ben kıymet bilmediğim için gitti. Kaç gündür nedir bu pişmanlıklarımdan çektiklerim. Hani pişman olmuycaktın Yiğit? Hani dönüp arkana bakmak yoktu? Noldu? Tutmadı dimi? Evet tutmadı...

Geçen gün sözlerini yazdığım bu şarkının sözlerini okuyarak hiç bi anlam ifade etmediğinin farkına vardım. Özellikle nakarattaki çocuğun sesi çok güzel. Heee bu şarkıdan Elifi hatırlamamın nedeni onu koyu bir Sago hayranı olmasıdır. Sözlerime şimdi yazdığım bir eserle söz veriyorum yavruceylanım. Bak gör bu şiirler patlar gider bi yerde şarkısı yazılır demedi deme..!

Şimdi nerede bi sagolu görsem,
Ne zaman sagonun yanından geçsem
Kalbime kahrolur gözlerime nem.
İlk aşkım sagocum elifim benim...





abluka alarm & sagopa kajmer - unut dedi hatıram izlesene.com

Salı, Temmuz 26

Unut dedi hatıram...

Laedri

Yokluğunda inşa ettiğim o hayali
Bir anlık öfkeyle yerle bir ettim
Ağır bir bilanço hayatta kalan yok
Pişmanlık duygusu kendimi ihbar ettim
İfşa et! Suçluyum saklamak sonuçsuz
Yahut infaz et varlığım lüzumsuz
Yaranmak imkansız ağzınla kuş tut
Altı yıl devamlı gittim kanaat notum sorumsuz!
Bir hayale adanmış yarım bir öyküyüz
Arar ve sorarlar yokuz ki sürgünüz
Hangimiz ters hangimiz düz hangimiz yaz hangimiz güz
Meçhul bir dörtlüyüz
En değerli armağan aşk hayatta gördüğüm
Garip bir hediye kurdelası kördüğüm
Boğuştuğum ilmik çözülmez niyetli
Bu boşluk yaşantıma ilk okuldan meyilli
Benim samimi dostum kafamdaki duygularım
Maalesef münferitim onlarında canı sıkkın
Aşina değildim lüzumsuz kinaye
Amiyane bir tabir hep aynı terane
Bir birine sürtecek iki liram yok cebimde
Hayatla inatlaştım hayalimin pesinde
O halde müsaade vakur bir ifade
Laedriyi mahlas derviş-i virane

Dayan.! Bu badireler de geçici bak inan
Uzatma git beni unut dedi hatıram
Bak haline yerle bir oldun oyun değil yaşam
Ne seyrine ne keyfine ve de rengine kan.

Savaş

Öncelerden kararlıydım büyüyecektim çocuk yaşta
Hediye yaptım kendime ve postaladım yıllara
İçini açtım baksın karşımdaydı siluetim
Görülmez bir kaza dostum büyümüşüm galiba
Birikimlerim yazdıklarmdan ibaret bilinmeli
Sayfalarda mutluluk varsa yanlış silinmeli
Biz hayatin işçisi dost elimizde emeklerle
Arayarak bulursun elbet dürüstlüğü yüreklerde
Kapkaranlık bir oda içinde loş lamba
Kağıt üstünde kalem koltuğun üstünde ben
Çocuklar yazıyorum ya kızarsanız yeniden
Dostlar üzmeyin zaten gönülde var çilem
Benim bildiğim herşey yanlış hayatta lakin
Seninde gördüğün üzere bulmalıyız doğruyu canım bu yaşamda
Neydi doğru neydi yanlış? derken ellerimde kaldı çok soru
Cevapları yok herşeye şaşkın
Bak yakala beni ve cümlelerimi kat hayatına
Derinlik uzmanından yazılmış bir not sana
Görüyorum rüyalarımda tüm gerçek dostları
Yitiriyorlar saygılarını ben şarki yapmadıkça

Dayan.! Bu badireler de geçici bak inan
Uzatma git beni unut dedi hatıram
Bak haline yerle bir oldun oyun değil yaşam
Ne seyrine ne keyfine ve de rengine kan.

SagopaKajmer

Kimisinin ne keyfine ne rengine kan delikanlı
Ben de büyüdüm ve küçülmek istiyorum an be an
Ah istemekle olsaydı her istek
Ve yerine gelseydi içinden geçen dilek
Tadından tuz biber çalınırdı hayatın koca bebek
Gel geçelim konunun en hakiki merkezine
Ve akşa dalalım raksa geçelim
Kendimize güvenli bir yol seçelim
Bulana kadar toprak eşelim bir gün sende ağlayacaksın be neşelim
Senin baktıkların senin battıklarındır.
Neye meyil ettiysen ona doğru yollanırsın.
Gönül kuşunu hangi avcı vurduysa onun yanına uğurlanırsın.
Herkes bir yolcudur yoluna kurban olduğum.
Şimdi bana burayı tapulamış bir dünyalı gösterin
Ve şimdi gösteremediklerinizle övünün.
Ben en doğruya en yanlışlardan geçerek ulaştım
Sizin bataklıklarınızdan gül bahçesine nihayet ulaştım.
Bir sebep ve bir sonuç biri dipte biri en uç
Her sorumun cevabı neredeyse korkunç
Ayaklarına kapandığım halim ilginç
Kabuğumdan taşırmak istemediğim içimdeki utanç!

Dayan bu badireler de geçici bak inan
Uzatma git beni unut dedi hatıram
Bak haline yerle bir oldun oyun değil yaşam

Pazar, Temmuz 17

Merhametini kaybeden, insanlığını kaybeder.


Eski mahalleme gittim dün. Eski dediğim bundan 15 yıl önceki mahalleme. Oturduğum evin karşısında bana çocukluğumu zehir eden bi ablamız vardı. Her oyuna gürültü diye isyan eden, kızlarına dokunanı mahallelinin elinden zor aldığı abladan bahsediyorum. (belki hatırlarsın) Herkes tanırdı O'nu ve herkes çok çekinirdi. Kızlarına karşı kol kanat germesi gayet normaldi ama bize karşı takındığı o dişi aslan psikolojisini oldum olası anlamamıştım. İşte o ablayıda gördüm. Hala oturduğum evin karşısında oturuyordu. Farkeden ise evinin artık tek katlı değil 3 katlı olmasıydı. Kapıda gördüm gittim elini öptüm.
Zor bela tanıdı beni. Laf lafı açtı konu kızlarına geldi. "Ne oldu kızların napıyolar" dedim. Başladı anlatmaya. Sanki sormamı bekliyormuşçasına;
"Yiğit, kızlarımla hiç görüşmüyorum. Hiç yanıma bile gelmiyorlar. Biri öğretmen biri avukat oldu. Ama ikiside çanakkale dışında yaşıyor." Uzun uzun anlattı. Anlatırken çektiği acıyı gözlerinden okuyabiliyordum. O kadar üzerine titrediği kızları annelerini unutmuştu. Teoride hiçte öyle görünmüyordu oysa. Üzüldüm ne yalan söyliyim. Ama benim düzeltebileceğim bişey değil nihayetinde. Belki de benim çocukluğumda, benim ya da arkadaşlarımdan birinin bedduası tutmuştu. Malum çocukların duasıda bedduasıda tutarmış. Temiz kalpten gelen duaları hiç reddedermi Yaradan.. Ah be abla keşke gelmeseydim de görmeseydim. Tatilim kötü başladı. İnşallah kötü devam etmez. Kal sağlıcakla yavru ceylanım.
Çanakkaleden aktaracaklarımız şimdilik bu kadar. Merkez.?

Çarşamba, Temmuz 13

Bir varmışım, bir yokmuşum...


Naber? Bende iyiyim...
Daha çok değil bundan 1 haftamı oldu ne postumda yazmıştım sana. Çok fazla telefonla görüşüyoruz Kadriye'mle diye. Nazarmı ettim ne oldu kendi kendime bilmiyorum tam 5 gündür aramıyorum. Aramak içimden gelmiyor be arkadaş. Lan yoksa burdan birileri nazar ettide böyle bi isteksizlik mi geldi. yoksa ben birilerini yanımda görüpte g.tüm kalktıda Kadriyeye ihtiyaç duymadım onu da tam kestiremiyorum. Aslında içimi ben bilmiycem de kim bilcek dimi lan? Neden kendimi kandırıyorum ki. İşime gelmediğindendir dimi dostum? Kızcağızın hakkını yediğimi düşünüyorum. Ama şimdi arasam bi saat en az neden aramadın, ne oldun bilmem ne gereksiz geyiklerle ömrümü heba edicem. Ya yoksa ben Kadriye'den soğudum mu? Noldu lan bana?.!! En son yazdığı mesaj ise tam bunalım.
Yalan olup gidiyormuşsun
Beni ne çok seviyormuşsun
Masalmışsın meğer bir varmış bir yokmuşsun
Eyvah
Düşün düşün ben bu lafları bi yerden hatırlıyorum falan. Ahha Gökhan Özen lan bu.! ya benim Kadriyem bunalımlara girmişte Gökhan Özen takılıyomuş bu aralar. Burdan o sonuca ulaştım.
Allah'ım sen hakkımda doğru olan kararları verebilme yeteneğini bana ver. Amin...

Pazar, Temmuz 10

Ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak, Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?..

Evinizde yangın çıksa ve tek bir eşya kurtarmak zorunda kalsanız, neyi kurtarırsınız ? demiş. Kim demiş Melek demiş. Allah korusun böyle bişey olsa herhalde bi eşya peşinde koşmazdım. Allah ne verdiyse tabana kuvvet kaçardım. Malum sigortanın dibine vurmuşum banyo paspasına kadar herbişeyimi sigortalatmışım. Aga biz öyle eşşeği sağlam kazığa bağlamadan yatarmıyız be?.! Herhalde sadece cüzdanımı alırım üstüme. Malum kimlikti ehliyetti kredi kartıydı hepiciği onun içinde. Geriye kalanları yeniden meydana getirmekte bırakalımda o kadar para ödediğim sigorta şirketine kalsın. Belki bi de yanıma Kadriyemin hatıralarını da alırım hı ne dersin? hı he hı? Ne dersin hoş olmaz mı?..
İlle birilerini böyle mimlemem gerekiyorsa ben de Beyaz Büyümü,Ayışını ve Hayallerinin Peşinde Koşan Kız'ı mimliyorum. Her ne kadar Hazel artık son vermiş olsa da zaten kim ipleyipte cevap veriyo ki be arkadaş. Eeeeh:)) Hadi görüşürüz kara dutum,çatalkaram,çingenem. Öperim gıdığından...

Sen kendi sesinle kül olursun ey!

Kerem gibi yana yana…

Deeeert çok, hemdert yok

Yüreklerin kulakları sağır…

Hava kurşun gibi ağır…

Ben diyorum ki ona:

- Kül olayım Kerem gibi yana yana.

Ben yanmasam,

sen yanmasan,

biz yanmasak,

nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa..